صدای خود را با نفس برآمده از شکم رسا کنید، قسمت هفتم

April 21, 2021

تنفس صحیح صحبت کردن با صدای کامل را تضمین نمی کند. خیلی از مراجعه کنندگان من که به صورتی حرفه ای آواز می‌خواندند به من گفتند که می‌توانستند با کمک دیافراگم خود آواز بخوانند، اما زمانی که صحبت می‌کردند صدا هنوز از گلو می‌آمد و کامل نبود، اما کیفیت ان نیز ضعیف بود.

برای ایجاد صدایی کامل، باید رویه ای دو مرحله ای در صحبت کردن را با کمک دیافراگم تمرین کنید. این رویه ای تدریجی است. این رویه بلافاصله وارد گفتگوی عادی شما نمی شود. با تمرین مکرر، شما به تدریج تفاوت را حس خواهید کرد. صبور باشید.

گام اول: «یک نفس، یک کلمه» را تمرین کنید

نوزادان وقتی شروع به صحبت کردن می‌کنند، به صورت تک آوایی یا تک واژه ای تکلم می‌کنند. صحبت کردن با کمک دیافراگم نیز به همین صورت است. ما در ابتدا با یک واژه شروع می‌کنیم تا بفهمیم حس فیزیکی بدن در زمانی که «از دیافراگم خود» صحبت می‌کنید چگونه است. وقتی که بدن شما آزاد و آرام باشد، گفتن جمله نیز آسان تر خواهد شد.

برای تمرین «یک نفس، یک کلمه» باید اطمینان حاصل کنید که بدن شما در آرامش قرار دارد. تنش منجر به تنفس نادرست می‌شود و بر صدایی که صاف و بدون زحمت تولید می‌شود تاثیر می‌گذارد. شما می‌توانید آه بکشید تا تنش را بیرون کرده و بدن را برای تمرین آماده سازید.

یک نفس عمیق بکشید. وقتی نفس را بیرون می‌دهید، به آرامی شکم خود را به داخل فشار دهید. همین که نفس بیرون می‌آید، بگویید «هـــای»، به صورتی که سه تا چهار ثانیه طول بکشد. وقتی که شما این کار را انجام می‌دهید، حرکت شکم شما و صدای «های» همزمان رخ می‌دهند. این دو هماهنگ شده اند. شما نیز باید حس کنید انگار گلو مورد استفاده قرار نگرفت و هوا و صدا تنها از گلو رد شد. حس می‌کنید صدا بیشتر از داخل بدن است تا اینکه فقط از گلو بیرون بیاید.

وقتی که شکم خود را به داخل فشار می‌دهید، دیافراگم به داخل و بالا حرکت کرده و هوا را بیرون می‌دهد تا از ریه‌ها بیرون بیاید و تارهای صوتی شما را به لرزش در می‌آورد. اگر نتوانستید این حس را با گفتن «های» تجربه کنید، صدای «همم» را امتحان کنید. از طریق دهان نفس عمیقی بکشید و سپس زمانی که هوا بیرون می‌رود شکم خود را به داخل فشار داده و صدای «همم» را تولید کنید. صدای «همم» توسط هوایی که بیرون می‌آید تولید می‌شود.

شما متوجه این موضوع خواهید شد که صدا نازک بوده و قوی نیست. هدف این تمرین تولید صدای قوی نیست. ما این موضوع را با جزئیات بیشتر در بخش چهارم توضیح خواهیم داد. هدف تمرین این است که در بدن خود احساس کنیم ایجاد صدا با کمک دیافراگم چه حسی دارد.

مراجعه‌کنندگان من این اشتباه را انجام می‌دهند که گلوی خود را سفت نگه می‌دارند. آنها تلاش دارند صدا را در گلوی خود تولید کنند. ناحیه‌ی گلو در این تمرین باید شل باشد و تنها جایی در بدن شما که باید در تقلا باشد شکم شماست. آرام شوید و اجازه دهید صدا بیرون آید.

نکات کلیدی در انجام «یک نفس، یک کلمه» عبارتند از:

  • تمرکز بر فشار آرام بر شکم باشد.
  • بدن، و علی الخصوص ناحیه‌ی گلو شل باشد.
  • خیلی برای انجام این تمرین انرژی مصرف نکنید. هر چه سخت تر کار کنید، احتمال کمتری می‌رود که موفق شوید. رویه‌ی تولید صدا رویه ای بدون زحمت است.
  • صدا را در کل بدن حس کنید. صدا لرزش است. حس فیزیکی بدن بهترین مرجع می‌باشد. وقتی که حس خوبی در بدن دارید، صدا نیز برای دیگران خوب به گوش می‌رسد.

وقتی حس کردید گلو شل شده است، گویی که استفاده نشده است و صدا را در بدن خود حس می‌کنید، نشان می‌دهد شما این تمرین را به درستی انجام می‌دهید.

این گام اول در صحبت به کمک دیافراگم تان است. شما در مکالمات روزمره بدین گونه صحبت نمی کنید. یاد گرفتن صحبت به کمک دیافراگم رویه ای است که شامل پرورش مجدد بدن شما و آزاد کردن و آرام کردن آن است، چرا که بدن بهترین جا برای هدایت صدایی کامل است.

     هنگامی که توانستید صدای «های» یا «همم» را با کمک دیافراگم خود تولید کنید، سعی کنید واژه‌های دیگری مثل «هاو»، «هو»، «هل»، «هر»، «هد» و واژه‌هایی از این قبیل را امتحان کنید. واژه‌هایی که با صدای «هـ» شروع می‌شوند برای حس کردن با تمام بدن راحت تر هستند. به مرور واژه‌های عادی مثل «میز» و «لامپ» و «صندلی» را نیز امتحان کنید.

گام دوم: جمله ای را با کمک دیافراگم خود بگویید.

به جای استفاده از تمام هوا برای یک کلمه، شما باید هوا را به صورتی یکنواخت برای هر واژه تقسیم کنید. در این گام نیز جمله‌ی شما «عادی» به گوش نخواهد رسید. نکته‌ی کلیدی هنوز این موضوع است که صدا و ارتعاش را در بدن حس کنید .

دم و بازدم را برای صدایی قدرتمند مدیریت کنید.

رمز داشتن صدایی خوب در هوا، یا به عبارتی دیگر در نفس است. مکانیزم تنفس به عنوان ابزاری تشخیصی به کار می‌رود تا به شما کمک کند متوجه شوید مشکلات شما در صدا از کجا نشات می‌گیرد و کدام بخش را باید با روشی درست درگیر کرد تا مشکلات را حل کرد. در مکالمات روزمره به صدای خود دقت کنید. آیا نفس شما زود می‌گیرد؟ آیا شما تنها از مقدار کمی هوا استفاده می‌کنید، یعنی نفس خود را در هنگام صحبت کردن حبس می‌کنید؟ آیا میزان هوایی که استفاده می‌کنید بسته به موقعیت‌های مختلف تغییر می‌کند؟

خیلی از مراجعه کنندگان من اغلب حس می‌کنند که نفس شان زود می‌گیرد، مخصوصاً آنهایی که سریع صحبت می‌کنند. آنها زمانی که صحبت می‌کنند نفس خود را حبس می‌کنند، نه تنها در زمآنهایی مثل ارائه که اضطراب دارند، بلکه در مکالمات روزمره نیز اینگونه هستند. برای غلبه بر این مشکلات صدا و صحبت با صدایی که به طور مستمر قوی است، باید یاد بگیرید چگونه صحیح نفس بکشید.