تاثیر آرامش در تنفس، قسمت دوم

April 19, 2021

در یکی از کلاس‌های فن‌بیانم یکی از مراجعه‌کنندگان من مدتی سعی داشت تنفس صحیح را تمرین کند؛ با این وجود نمی توانست آن را به درستی انجام دهد. هنگام مشاهده دریافتم که او تنش زیادی در بدن خود دارد، خصوصاً هنگامی که سعی زیادی داشت تا تنفس خود را اصلاح کند. وقتی بیش از حد سعی می‌کنید درست نفس بکشید، تنش زیادی ایجاد می‌کنید که شما را از تنفس صحیح باز می‌دارد. من به خاطر شرایط بدنی او چند تمرین آرامش‌بخش به او دادم و توانست پیش از تمرین تنفس، بدن خود را آرام سازد. به آرامی توانست صحیح نفس بکشد. او اظهار داشت: «من متوجه‌ی این همه تنشی که داشتم و جلوی صدای من را گرفته بود نمی‌شدم. آرامش واقعاً کمک کرد درست نفس بکشم و از توانایی صدای خود به طور کامل بهره ببرم.»

اکثر افراد از تنشی که در بدن خود دارند، و تاثیری که این تنش بر صدای آنها می‌گذارد آگاه نیستند. تنها در زمانی که موقعیتی ویژه رخ می‌دهد، مثل قرار گرفتن در مقابل یک گروه جهت صحبت کردن، متوجه می‌شوند که «نفسم در نمیاد» یا «صدام می‌لرزه». واقعیت این است که ما هر روز تنش زیادی بر دوش می‌کشیم، و حتی گاهی خودمان نیز این تنش را بیشتر می‌کنیم.

برای اینکه صدای خود را تا بیشترین میزان ممکن رسا کنید، باید به طور مداوم این تنش‌ها را تخلیه کنید. آرامش به معنای تخلیه‌ی تنش عضلانی غیرضروری و ایجاد توازن در بدن جهت دستیابی به آزادی است. اگر عضلات شما کوفتگی پیدا کرده و سفت شده باشد، بدن شما بسته خواهد شد و صدای شما به گونه ای به گوش می‌رسد که گویا در دهان شما گیر کرده است.

اگر عضلات شما در آرامش باشند، بدن شما آزادتر خواهد بود و صدای شما بازتاب آسان تر و روان تری خواهد داشت. ما با بدنی آزاد و با تناسبی عالی به دنیا آمده ایم. نوزادان طبیعی ترین حالت بدنی را دارند، با شانه‌هایی آرام، سری که متعادل است و پاهایی که به صورتی طبیعی دراز می‌شوند. سرتاسر بدن آنها آزاد بوده و به طرز شگفت انگیزی تناسب دارد و هیچ تنشی در آن دیده نمی شود. متاسفانه بدن ما به خاطر استرس، موانع عاطفی، و زخم‌های ترمیم نیافته تعادل خود را از دست داده است و آثار دشواری‌های زندگی بر آن نقش بسته است. برای آزاد ساختن صدای خود و بازتاب آسان تر آن، باید بدن خود را آزاد ساخته و آن را در طبیعی ترین وضعیتش قرار دهید.

من شما را از طریق تمریناتی جهت آرام کردن و ایجاد تناسب در بدنتان راهنمایی می‌کنم. برای بهره‌وری کامل از آرامش، دو معیار زیر را در طول تمرینات خود در نظر داشته باشید. آرامش توازن بین رهاسازی و تلاش کردن است آرامش تنها شل شدن یا بی حال شدن نیست، بلکه تطبیق و تنظیم مجدد بدن شما با حالت طبیعی آن محسوب می‌شود.

تعداد معدودی از مراجعه کنندگان کلاس‌هایم آرامش را در جلسات اولیه‌ی آموزش جدی گرفتند: «کی نمیدونه چه جور باید آرامش پیدا کرد!» آن چه که آنها انجام می‌دادند رها کردن بدن روی صندلی بود، به گونه ای که به نظر می‌رسید از حال رفته اند. بعدها که هدف و اهمیت آرامش را دریافتند، اشتباه دیگری مرتکب شدند، بدین ترتیب که برای آرام کردن خود سعی و تلاشی بیش از حد داشتند. آرامش به معنای متوازن ساختن انرژی است، نه اینکه آن را به صورتی غیر ضروری هدر دهیم. تلاش بیش از حد مانع از آزاد بودن می‌شود و به انرژی اجازه‌ی رد شدن نمی دهد. هرگاه بیش از حد سعی بر آرام شدن داشته باشید، بیش از درگیر فعالیت ذهنی شده اید تا نتیجه بگیرید. کلید آرامش، رها کردن کنترل بر بدن و تجربه‌ی کامل هر حرکتی است که با بدن خود انجام می‌دهید. شما در تمرین‌ها در این باره بیشتر یاد خواهید گرفت.